Censuur in geaffecteerd West-Vlaams

Nog nooit heb ik zo matig uitgekeken naar de Gentse Feesten. Zelfs op de vooravond van het culturele zuipfestijn waren mijn gevoelens lauw. Maar de zon heeft de knagende desinteresse vernietigd.

Verzet

De Gentse Feesten zijn nog niet helemaal voorbij, maar toch begin ik ze al te missen. Zeker na de prachtige nacht die vanochtend verdampte onder een felle zon. Preventieve nostalgie is een geliefd luxeproduct.

Kinderboerderij

Vroeger eindigde iedere ochtend van de Gentse Feesten zonovergoten. Elke morgenstond was er één van warme euforie. Vanochtend konden we eindelijk weer van dat roemrijke verleden proeven. Dat deden we met ongeziene gulzigheid.

De massa

Wauw. Wat een massa. Wat een ongelooflijk drukke bende. De Vlasmarkt heeft gekreund onder het volk. Toch was er minder waanzin dan ooit. Maar ach, niet getreurd, waanzin creëer je zelf.

Losbandigheid

Verschillende onafhankelijke bronnen hebben mij bevestigd: vannacht werd op de Vlasmarkt het wildste feestje tot nu toe gebouwd. Enkel kreeg de waanzin een kans, zonder dat het Sfeerbeheer agressieve zuipkeutels van het plein moest gooien.

Troosteloos

Elke dag Gentse Feesten, je vraagt je af waarom dat niet gewoon het hele jaar door kan. Maar dan komt de zon (een beetje) op en ruik je hoezeer de Vlasmarkt stinkt. Vreemd dat bacteriologen het gistende plein nog niet hebben ontdekt.