Wereldorde
Ik ben thans ‘De Nieuwe Wereldorde’ aan het lezen, een bijlage die vorig weekend bij De Tijd zat. Of correcter: de krant zat bij die bijlage.
Kolos
Ge moogt dit bericht nu al lezen. Maar ik raad u aan om éérst naar de MG Tower te spurten, te genieten van het fenomenale uitzicht over Gent, en dan pas terug te komen om dit stukje te consumeren. Mijn verslag blijft hier tot het einde der tijden staan, maar enkel vandaag – zondag 15 mei 2011 – kunt ge de MG Tower bezoeken.
Van drie tot zes
Z’n beste boek. In ieder geval sinds Vergeef mij de liefde (2000). Met Van drie tot zes (2011) heeft Herman Brusselmans niet zijn zoveelste roman over de banaliteit van het leven geschreven, maar een grimmig boek over zijn eigen wanhoop.
We leven nog
Shiraz is een stad waar draadloos internet – in tegenstelling tot Esfahan – nog niet doorgebroken is. Vanuit het verloederde havenstadje Bushehr kan ik de buitenwereld wel weer een teken van leven geven.
Toeristen
De Iraniërs zijn een fantastisch volk. Vriendelijke, eerlijke mensen met niet te veel praatjes. Maar als dagjesmensen zijn ze verschrikkelijk.
Stof
Het blauw van de hemel gaat gesluierd achter een waas van woestijnstof. De woestijn is het terrein der zandnegers. Vandaag brengen wij haar een bezoek.
Slippertje
De tv in de ontbijtruimte van ons hotel staat op CNN. Een item over de Italiaanse premier Silvio Berlusconi en het proces over zijn seksfeestjes onderhoudt de aanwezige toeristen. Il Cavalieri loopt grijnzend in beeld.
Klokkengelui
Pas na twee dagen valt het op: hier luiden des ochtends geen klokken. Een vreemd gemis.
Cultuurshock
Met ons groepje van acht zijn wij allicht de enige Westerlingen in heel Teheran. Vandaag duizenden mensen gezien op straat, in parken en in bazaars. Andere toeristen uit ‘onze’ côté van de wereld zijn we nergens tegengekomen.
Internet in Iran
Draadloos internet hebben ze hier dus, in Teheran. Daar ben ik blij om.
Mensbrugghe 