Reporter van toestanden, lezer van dingen
Laatst was ik in San Francisco. Dat is een wijze stad in de Verenigde Staten van Amerika, op zichzelf een wijs land in een wereld die aan het vergaan. Enfin, het is daar wijs als je ondernemend bent, niet bang bent om op je muil te gaan en vervolgens ook niet op je muil gaat, want dan heb je er gelegen.
Neen, groene vingers heeft ondergetekende niet. Ze zou er zelfs met gemak in slagen een vetplantje of cactus te doen verwelken. Het was dan ook een ongekende wereld vol bloemenpracht die zich voor haar ogen ontrolde tijdens haar allereerste bezoek aan de Gentse Floraliën. Als een Vlijtig Liesje legde ze het uitgestippelde parcours af, dat algauw drie uur in beslag nam, en prees ze zichzelf gelukkig dat ze haar pumps thuis had gelaten en die ochtend voor plat schoeisel had gekozen. Alras ontpopte ze zich als een ware bloemenpaparazza, te midden van druk gesticulerende bomma’s die zich in het aanschijn van zo veel magie weer in de fleur van hun leven waanden. Flower power tot de derde macht!
Ik stond op de parking van Opel Antwerpen. Ik stond er al lang. Mijn kloten vroren van mijn lijf en mijn tenen braken af zo ik te hard stamp stond te voeten. Maar je hoorde mij niet klagen. Ik was er aanwezig als een van de vele aasgieren die verslag kwam brengen over de ontslagen bij de Antwerpse autofabriek.
Groenen bonen zijn machtig. In ieder geval zijn ze leuker dan half kapotgekauwde potloden.
Een bezoek aan Tylney Hall Hotel. Indrukwekkende plek. Machtige bar ook. Enfin, een ouderwets Engels landgoed waar slecht geklede buitenlanders
Klein experimentje in 3D. Rubberachtige stukken doek zijn altijd wijs.
Zij begeleidde ons, lastpakken van de dienst Correctie, zoals zij tot op heden háár begeleiden. Zacht, maar niet te negeren.
Een maand geleden heb ik gezworen dat ik twee keer per week mijn blog zou bijwerken. Dat goede voornemen is
In het leven steekt een mens nogal ’t een en ’t ander uit. Vaak zijn dat illegale dingen, en dan
De hoogste belforttoren ter wereld staat in Gent. Al betwist menig Gentenaar dat wanneer hij op café tegen zijn vrouw
Mensbrugghe 