Funemployment


Twee weken geleden kreeg ik telefoon van een enthousiaste ex-collega van De Morgen die er zelf al enige tijd geleden op hoogst brutale wijze is buiten geschopt. Naast een paar interessante roddels, evengoed te omschrijven als ‘gevoelige doch dubieuze en dus niet-publiceerbare informatie’, wist de vriendelijke man te melden dat ik ‘funemployed’ was. Met andere woorden: ik heb geen werk maar amuseer me wel als de beesten.

Gelijk had hij, in tegenstelling tot de betreurenswaardige schaamballen die hier op mijn blog meenden te moeten poneren dat ik mezelf hopeloos versmacht in mijn eigen frustratie. Ik heb het zelfs zo druk met het consumeren van m’n werkloosheid dat ik pas vandaag op zoek gegaan ben naar meer informatie over ‘funemployment’. Zonder al te veel check-dubbelcheck neem ik aan dat de bewuste term vanaf 2006 begon op te duiken. Vanaf eind 2008 werd de blogosfeer zelfs verrijkt met een funemploymentblog, bijeen geschreven door de een of andere Amerikaan uit San Francisco die op een dag besloot dat er interessanter bezigheden zijn dan heelder dagen aan zijn fluit te zitten trekken met zicht op de Golden Gate Bridge.

De reguliere media pikken het fenomeen stilaan op. Onlangs verscheen in de Los Angeles Times het volgende artikel. Het werkloze publiek dat daarin aan bod komt, is er één van basketballen, golfen, surfen, wereldreizen maken en cocktails hijsen.

In mijn geval betekent ‘funemployment’ om te beginnen dat ik een paar uur vroeger opsta dan in de tijd dat ik nog een economische reden had om op te staan. Meestal kruip ik meteen achter mijn computer. Ja, inderdaad, om mails en Facebook te checken. Maar daarna begin ik deze blog up te daten, of bereid ik het volgende nummer van het stripmagazine Plots voor, of verdoe ik mijn tijd met een van de andere niet-betalende projecten waarin ik verzeild geraakt ben. Tussendoor dwing ik mezelf om buiten te komen en me op een terras of aan een toog te placeren. Zo kom ik nog eens iemand tegen, ben ik weer even onder de mensen en vang ik op wat er in mijn geliefde stad Gent gebeurt. En ondertussen denk ik de hele tijd na over wat ik nog allemaal zou kunnen of zou moeten schrijven. En hoe. En wanneer. En waarom.

Eerst en vooral iemand vinden die wil betalen voor wat ik allemaal te schrijven heb. Dan kan ‘being funemployed’, beroepshalve en in het kader van de activering van werklozen, misschien wel een bijzonder aangename werkzaamheid worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s