Het vuil van de wereld

21 juli 2009


Ontwaak, zachtjes aan, en lees met een bedaard gemoed de volgende quote, die in de nacht van zondag op maandag aan mij geopenbaard werd:

“We moeten naar de hemel met een leeg hart, zodat we tegenover God ons zondig leven kunnen erkennen. (richt de blik ten hemel) O Heer, reinig mijn ziel van het vuil van de wereld.”

Menig al dan niet filosofisch onderlegde dronkelap wenst het te proberen, maar niemand zal tijdens deze Gentse Feesten met een mooiere uitspraak afkomen. Dat geef ik u op het beduimelde blaadje waarop ik het betreffende citaat omstreeks drie uur ’s nachts neergekrabbeld heb. De locatie was uiteraard de Vlasmarkt. Ik was er nog maar pas toegekomen, en ik wist: met zo’n openingszin kan de nacht niet meer stuk.

Al zal ik mijn stemming niet laten ruïneren door minder geslaagde openingszinnen. Zo kreeg ik deze ochtend, tijdens het ontluiken van de nationale feestdag, van het een of ander vrouwmens dat ik van toeten noch blazen ken het volgende te horen:

“Gij zijt fucking Jezus gij en ik heb een zeer slechte herinnering aan u.”

Dat zal wel. En ik nu ook aan ú. Los daarvan werd het daarna nog even leuk als zondagnacht. Leuker alvast dan zaterdagnacht, want sowieso is de nacht van de eerste zondag veel plezanter dan zijn directe voorloper. Het volk is dan anders, en normaal gezien ook geringer in aantal. Daarenboven: de eikels die op de openingsnacht per se willen bewijzen dat ze nogal ’t een en ’t ander achterover kunnen kappen, liggen op zondag meestal te bed met een kater zo zwaar dat ze twee weken geen drank meer kunnen zien, zij het een Duvel, een Irish coffee, een Ricard of een verkwikkende geuze.

Zelf heb ik geen katers meer. Alcohol heeft tegenwoordig nauwelijks nog effect op mijn fysieke welzijn. Which is af en toe een beetje slightly verontrustend, vooral omdat ik tijdens de Gentse Feesten niet te veel moet stoefen over mijn geestelijke welzijn. Na drie nachten zwaar doorgaan begint m’n geest te ontrafelen. Langzaam begin je te beseffen dat je de uiterste kantjes van je persoonlijkheid niet meer onder controle hebt. Dat je mensen meer lik op stuk geeft dan nodig. Dat je soms onredelijk gemeen bent. Dat verbale agressie alleen maar een verdienste is als je geen punt maakt van empathie.

Het probleem is: je beseft dat pas als je je roes uitgeslapen hebt. Ontnuchtering gaat dan gepaard met een confronterende ontbolstering van schaamte. De enige remedie daartegen lijkt die vermaledijde ontnuchtering resoluut te verdrinken in een nieuwe sloot drank. Waardoor je de dag daarop met nog meer schaamte opgezadeld zit.

Daarom speel ik vals. Om mijn schaamte te ontlopen spring ik zuinig om met mijn doses Gentse Feesten. Als ik kan kiezen, trek ik pas ten vroegste om vier uur ’s ochtends naar de Feesten. Daarvóór valt er toch geen zak te beleven. Toen ik zondagnacht om 2.14 uur de tram opstapte richting centrum had een vriend reeds ge-sms’t: “Wij al op Vlasmarkt. Saai…” Vertel mij iets nieuws. Zolang de dauw niet intreedt, heerst er een nerveuze spanning waarin alleen opgefokte macho’s zich thuis voelen. Laat die klojo’s eerst afdruipen en verover dan de stad, is mijn conclusie.

Als je pas tegen een uur of vier, vijf naar het centrum afzakt, zie je die tiepen in al hun glorie. Strompelend schreeuwen de dronkaards tegen de sterren op. Het vreemde is dat zij denken dat ze de waarheid broebelen. Het opbeurende is dat zij terugkeren van jouw bestemming. Het prettige is dat sommigen gewoon hopeloos verdwalen en op den duur wel vanzelf een toontje lager beginnen te zingen. Zo kwam ik, toen ik deze ochtend onder een zacht ochtendzonnetje zelf terug naar huis liep, een drietal tegen dat mij vroeg hoever ze van Gent-Sint-Pieters zaten.

“Met de tram is het nog geen tien minuten”, zei ik naar waarheid.

“Maar we willen eigenlijk gewoon te voet gaan”, gaf de grootste van de drie schoorvoetend toe.

“Ja, want we zijn al een uur geleden vertrokken van op de Vlasmarkt en we willen nu echt zeker weten waar we zullen uitkomen”, zie een van zijn kompanen met een licht wanhopige snik in z’n stem. Kwestie dat u het weet: we bevonden ons op tien minuten stappen van de Vlasmarkt.

“In dat geval: volg gewoon de tramsporen en het Sint-Pietersstation zal aan jullie ogen opdoemen als een oase van vervoer en transport!”, stelde ik het drietal gerust zonder hen eerst te vernederen met een diepe zucht.

Wat je óók ziet als je net voor het ochtendgloren richting centrum trekt, zijn galopperende flikken. Zodra er ergens een opstootje is, zie je die fluorescerende matrakkenzwaaiers ter plekke snellen zoals vliegen naar een verse stront. En achteraf maar opscheppen over hun heldhaftige optreden. Zo liep ik op een bepaald moment achter een drietal agenten in de Onderstraat. Zei de ene flik tegen de andere…

Flik #1: “Ja, godverdomme, ‘k heb hem toch goed mee gehad.”

Flik #2: “(goedkeurend gebrom)

Flik #3: “Ja, ik dacht al: dju toch, hij slaat er niet neffest.”

Flik #1: “’t Was een welgemikte patat, hé?”

Flik #3: “Ge hebt dat goed gedaan.”

Flik #2: “(instemmend gemompel)

Flik #3: “Serieus, ge hebt dat echt goed gedaan.”

Flik #1: “En hij zei tons nog dat hij klacht ging neerleggen. Alsof dat hij vijf minuten later nog zou weten tegen wie.”

De tweede, derde, vierde, vijfde en zesde regel van bovenstaande conversatie mogen dan enigszins gefictionaliseerd zijn, de eerste, de zevende en de achtste regel van de conversatie volgden wel degelijk verdacht dicht op elkaar. Daaraan zie je dat sommige personen geen drank nodig hebben om een ander mens te worden.

Maar bon, over het verdere verloop van de avond heb ik niets dan positiefs te zeggen. Helaas ben ik thans een beetje te moe om nog veel zinsdelen tot welluidende frasen te smeden. Drie uur geleden zat ik nog op de Vlasmarkt en ik vind dat ook ik recht heb op een nachtrust, zelfs al neemt die in de feiten zowat de hele middag in beslag. De foto’s vertellen toch genoeg. Santé en tot mañana.

Het podium op het Sint-Baafsplein om halfdrie 's nachts. De schijnwerpers blijven zoeken naar artiesten die er allang niet meer staan te playbacken.

Het podium op het Sint-Baafsplein om halfdrie 's nachts. De schijnwerpers blijven zoeken naar artiesten die er allang niet meer staan te playbacken.

Brecht Decaestecker, mediajournalist bij het onafhankelijke dagblad De Morgen, blijft de vrolijke Frans van de Vlasmarkt.

Brecht Decaestecker, mediajournalist bij het onafhankelijke dagblad De Morgen, blijft de vrolijke Frans van de Vlasmarkt.

Op de Gentse Feesten leer je dat je zelfs van een besmeurde kasseistrook een disco kunt maken.

Op de Gentse Feesten leer je dat je zelfs van een besmeurde kasseistrook een disco kunt maken.

Parcifal Neyt, een Gentenaar die op een zatte avond eens bij een tatoeagist in Kortrijk beland is, smeert nen botram mee uufflakke in het Botramkot.

Parcifal Neyt, een Gentenaar die op een zatte avond eens bij een tatoeagist in Kortrijk beland is, smeert nen botram mee uufflakke in het Botramkot.

Laat hem zitten: de leuze zou ook van toepassing moeten zijn op de moustache van sommige Feestengangers. Waarom de mensen van het Feestbeheer toelaten dat zulke sujetten de sfeer op de Vlasmarkt komen verstoren, blijft onbegrijpelijk.

Laat hem zitten: de leuze zou ook van toepassing moeten zijn op de moustache van sommige Feestengangers. Waarom de mensen van het Feestbeheer toelaten dat zulke sujetten de sfeer op de Vlasmarkt komen verstoren, blijft onbegrijpelijk.

De cafés aan de Vlasmarkt proberen de Feestengangers ervan te overtuigen geen drank in de nachtwinkel te kopen. Toch blijven 33'ers door hun zachte prijsje bijzonder geliefd als back-up in tijden van schaarste.

De cafés aan de Vlasmarkt proberen de Feestengangers ervan te overtuigen geen drank in de nachtwinkel te kopen. Toch blijven 33'ers door hun zachte prijsje bijzonder geliefd als back-up in tijden van schaarste.

David Van Belleghem, gevierd drummer bij Delavega, is nogal ne Willy. Sjans dat zijn Marjet goed op hem past.

David Van Belleghem, gevierd drummer bij Delavega, is nogal ne Willy. Sjans dat zijn Marjet goed op hem past.

Sommigen hebben niet door dat je bier in je keelgat moet gieten en niet over andermans broek.

Sommigen hebben niet door dat je bier in je keelgat moet gieten en niet over andermans broek.

Enkele jongelieden tonen aan dat ze niet goed begrepen hebben wat men op de Vlasmarkt bedoelt met: "Ga eens een six-pack halen."

Enkele jongelieden tonen aan dat ze niet goed begrepen hebben wat men op de Vlasmarkt bedoelt met: "Ga eens een six-pack halen."

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: